Bazı olaylara karşı inanılmaz bi hazımsızlık yaşıyorum. En son Münir Özkul'un yoğun bakımda olduğunu duyup yaşadım bunu. Hayır yaşlı falan filan ama böyle çocukluk belleğimde baya bir yer kaplayan ve geçmişte verimli olmuş insanların göçüp gitmekte olduğu gerçeğini sindiremiyorum.. Mesela bazı insanlar ölümsüz olsa ve hep hatırlandıkları yaşta kalsalar. Çok sığ bi yazı oldu ama böyle olsa ne olurdu ya? Bi Kemal Sunal, bi Münir Özkul ölümsüz olsa çok mu olurdu? Gerçi daha pek çok kişi var bu şekilde gülümsemeyle hatırlanabilecek. Çok moralim bozuldu. Midterm de berbattı zaten. Yazacak bişey de gelmedi aklıma daha fazla.
Bişey geldi aslında. Free Download Manager yükledim, IDM'in yokluğunu aratmamaya çalışıyorum, en büyük tesellim o şu anda.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder